- Polecane
- Endokrynologia
- Okulistyka
- Ortopedia
- Stomatologia
- Alergologia
- Kardiologia
- Ginekologia
- Dermatologia
- Neurologia
- Laryngologia
- Urologia
- Pulmonologia
- Diabetologia
- Zdrowie
- Odżywianie i Diety
- Pediatria
- Badania i diagnostyka
- proktologia
- Psychiatria i psychologia
- Reumatologia
- Hematologia
- Onkologia
- Chirurgia
- Czasopismo OSOZ
- Nefrologia
- Gastrologia
- Medycyna estetyczna
Starczowzroczność – kiedy pojawiają się pierwsze objawy?
Artykuł sponsorowany
- Publikacja:
- dzisiaj 16:00
- Aktualizacja:
- dzisiaj 16:01
Starczowzroczność sprawia problemy z widzeniem z bliska i czytaniem drobnego druku, stąd niekiedy określana jest „syndromem długiej ręki”. Co ciekawe, pierwsze objawy przypadłości są zauważalne już po 40. roku życia. Prezbiopia jest ściśle związana z naturalnym procesem starzenia się organizmu. Im jesteśmy starsi, tym gorsza jest zdolność oka do akomodacji. Poznaj pierwsze objawy starczowzroczności, zanim odwiedzisz lekarza okulistę lub optometrystę!

Podstawowe informacje o starczowzroczności – pierwsze objawy
Jak już wspomnieliśmy na wstępie, starczowzroczność daje pierwsze objawy po 40. roku życia. Jest następstwem naturalnej utraty elastyczności soczewki oka, które wraz z upływem czasu ma coraz mniejszą zdolność akomodacji (tj. spada kurczliwość mięśnia rzęskowego). To wszystko sprawia, że Pacjenci dotknięci starczowzrocznością mają trudności z wyraźnym widzeniem obiektów, które są zlokalizowane w niewielkiej odległości od nich. Warto jednocześnie wspomnieć, że przypadłość ta nie wpływa w żaden sposób na jakość widzenia przedmiotów w dali.
Do pozostałych objawów starczowzroczności zaliczamy:
- zamazane widzenie z bliska,
- problemy z dostosowaniem ostrości,
- nawracające bóle głowy,
- uczucie zmęczenia oczu,
- problemy z czytaniem drobnego druku,
- konieczność używania mocniejszego oświetlenia.
Starczowzroczność - co to za przypadłość? Czy może być skutecznie leczona? Tak, możesz skorzystać z kilku metod terapeutycznych i znów cieszyć się komfortem codziennego funkcjonowania.
Na czym polega leczenie starczowzroczności? Metody korekcji
Większość Pacjentów z dokuczliwymi objawami starczowzroczności korzysta z korekcji okularowej (okularów do bliży lub soczewek progresywnych, które zastąpiły stosowane w przeszłości soczewki dwuogniskowe). Alternatywą są soczewki kontaktowe nakładane na powierzchnię rogówki. Oczywiście tradycyjne metody korekcji starczowzroczności to nie jedyna opcja.
Niektórzy Pacjenci z prezbiopią poddają się procedurze wszczepienia sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej. To stosunkowo prosty i bezpieczny zabieg okulistyczny polecany osobom, u których rozwinęła się starczowzroczność i zaćma (inaczej katarakta). Podczas tego typu zabiegu lekarz może usunąć obie przypadłości. Warto podkreślić, że implantacja soczewki multifokalnej jest przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym, nie musisz więc obawiać się bólu. Zabieg trwa krótko, bo do 20 minut i nie wymaga długiej hospitalizacji ani szczególnych przygotowań.
Laserowa korekcja starczowzroczności
Inna metoda to laserowa korekcja starczowzroczności Clearvu® (Presbyond®). Procedura pozwala odzyskać ostrość widzenia na wszystkich odległościach: bliskiej, średniej, jak i dalekiej. Jest rekomendowana także Pacjentom z wadami refrakcji, takimi jak:
- nadwzroczność,
- krótkowzroczność,
- astygmatyzm.
Zabieg laserowej korekcji starczowzroczności poprzedza szczegółowa diagnostyka i konsultacja ze specjalistą w dziedzinie chirurgii refrakcyjnej. Do zwykle wykonywanych badań diagnostycznych należy np.:
- badanie ostrości wzroku i wady refrakcji,
- badanie tolerancji monowizji i oka dominującego,
- badanie topografii i tomografii rogówki,
- badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego,
- badanie dł. gałki ocznej,
- badanie gęstości komórek,
- badanie dna oka.
Jeśli chodzi o najważniejsze przeciwwskazania do laserowej korekcji prezbiopii, są to:
- wszczepiony rozrusznik serca,
- niekontrolowana cukrzyca,
- zaćma,
- aktywne infekcje oka,
- zaawansowana jaskra,
- aktywna opryszczka,
- ciężki zespół suchego oka,
- ciąża i okres karmienia,
- stożek rogówki,
- blizny na rogówce,
- głębokie niedowidzenie,
- niektóre choroby autoimmunologiczne,
- zbyt cienka rogówka.
Jeśli jesteś po 40. i podejrzewasz u siebie starczowzroczność, nie czekaj i zgłoś się do specjalisty. Wykwalifikowany lekarz okulista wykona u Ciebie badanie okulistyczne i w razie wskazań zastosuje najlepszą dostępną metodę leczenia, dzięki czemu odzyskasz komfort widzenia.
Źródła
- [dostęp: 23.06.2025 r.] https://www.przegladokulistyczny.pl/monowizja_w_rnych_metodach_korekcji_prezbiopii